Odróżnienie fazy aktywnej od stabilnej
W fazie aktywnej (zapalnej) stopień skrzywienia się zmienia, a ból podczas erekcji jest częsty. Ten okres trwa zwykle kilka miesięcy, a obraz choroby nie jest jeszcze ustabilizowany.
W fazie stabilnej ból słabnie lub ustępuje, a stopień skrzywienia od pewnego czasu się nie zmienia. Korekcję chirurgiczną rozważa się wyłącznie w tej fazie; zabieg wykonany w fazie aktywnej może prowadzić do nawrotu skrzywienia, ponieważ proces wciąż trwa.
Ocena
Wywiad obejmuje to, kiedy pojawiło się skrzywienie, czy występuje ból, czy skrzywienie uniemożliwia stosunek oraz jakość erekcji. Podczas badania blaszkę ocenia się palpacyjnie.
Do obiektywnego pomiaru stopnia skrzywienia mogą służyć zdjęcia wykonane podczas erekcji lub ocena w kontrolowanych warunkach. Osobno sprawdza się, czy współistnieją zaburzenia erekcji, ponieważ bezpośrednio wpływa to na wybór leczenia; w razie potrzeby wykonuje się kolorowe USG dopplerowskie prącia.
Możliwości leczenia
Postępowanie zależy od fazy choroby i nasilenia dolegliwości:
- W fazie aktywnej priorytetem jest leczenie bólu i obserwacja; w niektórych przypadkach choroba stabilizuje się samoistnie.
- Skuteczność leków doustnych w korekcji skrzywienia jest ograniczona; oczekiwania omawia się w tych ramach.
- W wybranych przypadkach można rozważyć iniekcje do blaszki.
- Urządzenia trakcyjne to opcja wspierająca, wymagająca regularnego stosowania pod kontrolą lekarza.
- W fazie stabilnej, gdy skrzywienie uniemożliwia stosunek, rozważa się korekcję chirurgiczną; metodę dobiera się do stopnia skrzywienia i stanu funkcji erekcyjnej.
- Gdy skrzywieniu towarzyszą zaawansowane zaburzenia erekcji, można rozważyć korekcję połączoną z wszczepieniem protezy prącia.
Najczęściej zadawane pytania
Czy skrzywienie prącia ustępuje samo?
W niektórych przypadkach choroba z czasem się stabilizuje, a ból ustępuje; całkowite ustąpienie skrzywienia nie jest jednak częste. Dlatego decyzję o obserwacji również podejmuje się po ocenie lekarza.
Jak długo trzeba czekać na operację?
Korekcję chirurgiczną planuje się w fazie stabilnej, gdy skrzywienie od pewnego czasu się nie zmienia, a ból ustąpił. Zabieg wykonany w fazie aktywnej może prowadzić do nawrotu skrzywienia.
Czy każde skrzywienie to choroba Peyroniego?
Nie. Wrodzone skrzywienie występuje bez tworzenia się blaszek i bez bólu i ocenia się je w innej kategorii. Rozróżnienia dokonuje się na podstawie badania i wywiadu.
Czy skrzywienie powoduje skrócenie?
Ponieważ blaszka może powodować napięcie po zajętej stronie, pacjenci mogą odczuwać skrócenie. To jeden z elementów uwzględnianych przy planowaniu operacji.