რა არის ნაადრევი ეაკულაცია?
განსაზღვრებისას სამი ნიშანი ერთად ფასდება: ეაკულაცია სასურველზე მნიშვნელოვნად ადრე ხდება, მისი დაყოვნების კონტროლი შეუძლებელია და ეს პირად დისკომფორტს ან ურთიერთობის სირთულეს იწვევს. გადაწყვეტილება მხოლოდ ხანგრძლივობით არ მიიღება.
გამოიყოფა ორი ძირითადი ტიპი. მთელი ცხოვრების განმავლობაში არსებული (პირველადი) ტიპისას პრობლემა პირველი სექსუალური გამოცდილებიდანვე არსებობს. მოგვიანებით შეძენილი (მეორეული) ტიპი მანამდე უპრობლემო პერიოდის შემდეგ იწყება; ამ შემთხვევაში გამომწვევი მიზეზის ძიება განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია.
მიზეზები და თანმხლები მდგომარეობები
ნაადრევი ეაკულაცია ერთ მიზეზს ვერ მიეწერება. ნერვული გადაცემის მონაწილე სეროტონინის სისტემასთან დაკავშირებულ ბიოლოგიურ ფაქტორებთან ერთად ნასწავლი ქცევის მოდელები და შფოთვაც მონაწილეობს. მოგვიანებით დაწყებული შემთხვევებისას განსაკუთრებით შემდეგი საკითხები გამოიკვლევა:
- თანმხლები ერექციული დისფუნქცია: ერექციის დაკარგვის შიშით აჩქარებამ შეიძლება ნაადრევი ეაკულაცია გამოიწვიოს. ორივე პრობლემის არსებობისას ჯერ ერექციული დისფუნქცია განიხილება.
- ინფექციები, როგორიცაა პროსტატის ან შარდსასქესო გზების ანთება (პროსტატიტი)
- ჰორმონული დარღვევები, განსაკუთრებით ფარისებრი ჯირკვლის დაავადებები
- ძლიერი შესრულების შფოთვა, დეპრესია და ურთიერთობის დაძაბულობა
- ხანგრძლივი სქესობრივი თავშეკავება ან ჩვევად ქცეული სწრაფი ეაკულაციის მოდელები
როგორ მუშაობს შეფასება
კონსულტაციაზე ირკვევა როდის დაიწყო პრობლემა, ყოველი სქესობრივი აქტისას თუ მხოლოდ გარკვეულ სიტუაციებში ხდება, რა მედიკამენტები მიიღება და რა თანმხლები ჩივილებია. ტარდება უროლოგიური გასინჯვა; ანამნეზის მიხედვით შეიძლება შარდის ანალიზი, პროსტატის შეფასება ან ფარისებრი ჯირკვლის ტესტები დაინიშნოს.
ცალკე ფასდება თანმხლები ერექციული დისფუნქციის არსებობა, რადგან მკურნალობის თანმიმდევრობა ამაზეა დამოკიდებული.
მკურნალობის ვარიანტები
მკურნალობა ჩვეულებრივ რამდენიმე მიდგომის ერთობლივი გამოყენებით იგეგმება:
- ქცევითი მეთოდები: შეჩერება–დაწყებისა და მოჭერა–მოშვების მეთოდები ეაკულაციის რეფლექსის გაცნობიერებისა და კონტროლის განვითარებას ემსახურება. რეგულარული პრაქტიკა საჭიროა.
- რეცეპტული მედიკამენტური მკურნალობა: ეაკულაციამდე დროის გახანგრძლივებისთვის განკუთვნილ პერორალურ ვარიანტებს ექიმი აფასებს; გამოყენების წესი, სქესობრივ აქტამდე ან რეგულარულად, ინდივიდუალურად განისაზღვრება.
- ადგილობრივი პროცედურები: მგრძნობელობის შემამცირებელი სპრეები და კრემები შერჩეულ შემთხვევებში შეიძლება განიხილებოდეს; პარტნიორზე გადატანის რისკის გამო გამოყენების წესების დაცვა აუცილებელია.
- თანმხლები ერექციული დისფუნქციის მკურნალობა: ორივე პრობლემის არსებობისას პირველ რიგში ერექციული დისფუნქცია განიხილება.
- სექსუალური კონსულტაცია: გამოხატული შფოთვისა და ურთიერთობის სირთულეებისას პროცესი შეიძლება პარტნიორთან ერთად დაიგეგმოს.
ხშირად დასმული კითხვები
რა ითვლება ნორმალურ დროდ?
ერთიანი „ნორმალური დრო“ არ არსებობს. დიაგნოზი ითვლის კონტროლის განცდას და განცდილ დისკომფორტს იმდენივე, რამდენიც ხანგრძლივობას. შესაბამისად, გადაწყვეტილება მიიღება დეტალური კონსულტაციის საფუძველზე, არა წამებით დროის გაზომვით.
საკმარისია თუ არა მხოლოდ სპრეები და კრემები?
ზოგიერთ ადამიანში მათ ჩივილის შემცირება შეუძლიათ, თუმცა გამომწვევ მიზეზს არ აღმოფხვრიან. გამოყენების წესების დარღვევისას შესაძლოა პარტნიორში დაბუჟების მსგავსი არასასურველი ეფექტები გამოვლინდეს. არჩევანი ექიმის შეფასებით უნდა გაკეთდეს.
ბრუნდება თუ არა ჩივილი მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ?
მხოლოდ მედიკამენტური მკურნალობისა და ქცევითი მუშაობის არჩატარებისას ჩივილი შეიძლება განმეორდეს. ამიტომ მედიკამენტები ხშირად ქცევით მეთოდებთან ერთად იგეგმება.
შეიძლება თუ არა ნაადრევი ეაკულაცია და ერექციული დისფუნქცია ერთად არსებობდეს?
დიახ, ეს ხშირი შემთხვევაა. ერექციის დაკარგვის შიშმა შეიძლება აჩქარება გამოიწვიოს. ორივე პრობლემის არსებობისას შეფასების შემდეგ ჩვეულებრივ ჯერ ერექციული დისფუნქცია განიხილება.