پروتز آلت

جراحی پروتز آلت در دنیزلی

پروتز آلت یک گزینه جراحی برای اختلال نعوظ پایدار است، زمانی که دارو و سایر درمان‌ها پاسخ کافی نداده‌اند. این صفحه صرفاً برای اطلاع‌رسانی توضیح می‌دهد این روش چیست، برای چه کسانی در نظر گرفته می‌شود و روند آن چگونه برنامه‌ریزی می‌شود.

پروتز آلت چیست؟

پروتز آلت یک وسیله پزشکی است که با جراحی درون بافت اسفنجی نعوظی (اجسام غاری) قرار می‌گیرد. از بیرون دیده نمی‌شود و با لباس قابل تشخیص نیست. هدف آن تأمین مکانیکی سفتی لازم برای رابطه است، وقتی سازوکار طبیعی نعوظ قابل بازگرداندن نیست.

پروتز، میل جنسی، انزال یا احساس ارگاسم را تغییر نمی‌دهد؛ این‌ها با سازوکارهای طبیعی خود ادامه می‌یابند. پروتز فقط به نعوظ مربوط است.

انواع پروتز

در عمل دو گروه اصلی وجود دارد و انتخاب به صورت فردی انجام می‌شود:

  • پروتز نیمه‌سخت: همیشه نیمه‌سفت است و با دست به بالا یا پایین تنظیم می‌شود. سازوکار ساده‌ای دارد و از نظر مهارت دستی استفاده از آن آسان‌تر است.
  • پروتز بادی (سه‌قسمتی): از سیلندرها، پمپ و مخزن مایع تشکیل شده است. چون با پمپ پر و خالی می‌شود، ظاهری نزدیک‌تر به نعوظ و شل شدن طبیعی ایجاد می‌کند؛ سازوکار آن پیچیده‌تر است.

برای چه کسانی در نظر گرفته می‌شود؟

پروتز آلت درمان خط اول نیست. معمولاً پس از امتحان گزینه‌های دیگر بدون پاسخ کافی مطرح می‌شود. شایع‌ترین موقعیت‌ها عبارت‌اند از:

  • اختلال نعوظ پیشرفته ناشی از دیابت طولانی‌مدت و دشوار کنترل
  • اختلال نعوظ پایدار پس از جراحی رادیکال سرطان پروستات یا سایر جراحی‌های لگن
  • نارسایی عروقی پیشرفته‌ای که به دارو و درمان‌های تزریقی پاسخ کافی نداده است
  • مواردی با انحنای شدید ناشی از بیماری پیرونی همراه با اختلال نعوظ
  • موارد انتخاب‌شده‌ای که نشت وریدی شدید در آن‌ها تشخیص داده شده است

پیش و پس از جراحی

در مرحله تصمیم‌گیری یک جلسه اطلاع‌رسانی دقیق برگزار می‌شود. انتظارات، توانایی‌ها و محدودیت‌های پروتز، عوارض احتمالی و گزینه‌های جایگزین آشکارا بررسی می‌شوند. برای افراد مناسب، ارزیابی عمومی پیش از جراحی، کنترل قند خون و آمادگی از نظر عفونت انجام می‌شود.

پس از جراحی، دوره بهبودی، نوبت‌های پیگیری و آموزش نحوه استفاده از پروتز برنامه‌ریزی می‌شود. زمان بازگشت به فعالیت جنسی را پزشک با توجه به روند بهبود تعیین می‌کند.

خطرات و آنچه باید بدانید

مانند هر اقدام جراحی، جراحی پروتز آلت نیز خطراتی دارد: عفونت، خرابی مکانیکی، درد، تغییر حس و به ندرت نیاز به خارج کردن پروتز از مهم‌ترین آن‌هاست. خطر عفونت به‌ویژه در افراد دیابتی با قند خون کنترل‌نشده بیشتر است.

چون قرار دادن پروتز نیازمند استفاده از بافت نعوظی داخل آلت است، اقدامی برگشت‌ناپذیر محسوب می‌شود. بنابراین تصمیم فقط پس از سنجیدن همه گزینه‌ها و اطلاع‌رسانی کامل به فرد گرفته می‌شود.

پرسش‌های متداول

آیا پروتز آلت از بیرون قابل تشخیص است؟

پروتز به طور کامل درون بدن قرار می‌گیرد و با لباس قابل تشخیص نیست. در انواع نیمه‌سخت، آلت همیشه نیمه‌سفت است و نیاز به تنظیم دارد؛ در انواع بادی، در زمان عدم استفاده شل می‌ماند.

آیا پروتز بر میل جنسی و انزال اثر می‌گذارد؟

خیر. پروتز فقط به نعوظ مربوط است. میل جنسی، حس و انزال با سازوکارهای طبیعی خود ادامه می‌یابند.

پروتز چقدر دوام دارد؟

پروتزها برای استفاده چندین‌ساله ساخته می‌شوند؛ اما چون وسیله‌ای مکانیکی است، احتمال خرابی با گذشت زمان وجود دارد. در صورت خرابی ممکن است تعویض لازم شود. ارائه عدد ثابت درست نیست و بررسی منظم توصیه می‌شود.

چه مدت پس از جراحی می‌توان فعالیت جنسی را از سر گرفت؟

این موضوع بسته به فرد و روند بهبود متفاوت است و پزشک آن را تعیین می‌کند. تورم و حساسیت در دوره اولیه یافته‌های قابل انتظاری هستند.

آیا ابتدا باید درمان‌های دیگر را امتحان کرد؟

به طور معمول بله. پروتز آلت در مواردی مطرح می‌شود که از روش‌های دیگر نتیجه نگرفته‌اند. البته در برخی موارد پیشرفته، پزشک ممکن است بررسی مستقیم این گزینه را مناسب بداند.

درخواست نوبت برای سلامت مردان

مشاوره شما بر پایه محرمانگی تنظیم می‌شود. توضیح کوتاهی درباره مشکل کافی است تا روز مناسب نوبت را هماهنگ کنیم.

درخواست نوبت

اطلاعات این صفحه فقط جنبه راهنمایی کلی دارد؛ جایگزین تشخیص یا درمان نیست و هیچ وعده‌ای درباره نتیجه در آن نیست. هر بیمار متفاوت است و روش درمان پس از معاینه پزشک تعیین می‌شود.